De maatschappelijkestructuren van bonobo’s zijn al lang eenbron van fascinatievoorprimatologenendiergedragswetenschappers. Bonobo’s, vaakbeschouwdals de meest ‘vreedzame’ mensapen, delenongeveer 98.7% van hun DNA met mensen, entoontgedragingen die verrassendherkenbaarzijn. Onderzoektoont nu aandatdezedierennietalleenbinnenhun eigen groepeensamenhangendestructuurhebben, maar ookuitstekendoverwegkunnen met hunburen. Dit is eenbijzonderebevinding die verdergaat dan wat eerdergedachtwerd over de socialecapaciteiten van bonobo’s.

In het regenwoud van het Congo Bekken observeerdenonderzoekers hoe verschillendegroepen bonobo’s interactieshadden die varieerden van tolerant tot zelfshecht. In tegenstelling tot hungenetischnauweverwanten, de chimpansees, die vaakagressieveterritorialedisputenhebben, gebruiken bonobo’s conflictvermijdingenseksueelgedrag om vreedzaamnaastelkaarteleven.

Wat betekentdit nu vooronzekennis over het sociaalgedragbijmensapen? Om tebeginnen, weerlegt het het idee datapen, enbijextensievroegemensen, inherent agressiefzijntegenvreemden. Het suggereertdat de mogelijkheid om vredetebewarenensamentewerkenveeleerder in onzeevolutionairegeschiedenisheeftplaatsgevonden dan voorheenaangenomen.

Daarnaastbiedt het inzichten in hoe groepssamenwerkingzichkanontwikkelen ten goede van allen. Ditvermogen van bonobo’s om harmonieuzerelaties met anderegroepenteonderhouden, zonderdirectegenetische band of directeruil van middelen, hint naarcomplexesocialestructurenenempathischevermogens die nogverderonderzochtkunnenworden.

Tot slot roeptditfenomeeneeninteressantevraag op over de rol van cultuurbijdezeintergroepsdynamiek. Dezestudiegeeftonsnietalleenmeer begrip van bonobo-samenlevingen maar opentooknieuweperspectieven over de oorsprongenontwikkeling van menselijkesamenwerkingensocialeintelligentie. Het lijkteropdat we meergemeenhebben met onze ‘vredelievende’ neven dan we eerstdachten.